Reisverslag Kenia.                                                                                                            

Eindelijk  is de dag aangebroken waar ik al zo lang naar heb uitgekeken!!! Op woensdag 17 Juni 2009 s’ morgens in alle vroegte vertrekken we richting  Schiphol, word weg gebracht door mijn man Ronald.
Toch nog wat strubbelingen bij het inchecken, bleek het verkeerde ticket geannuleerd te zijn…. Heb dan ook steeds gezegd: Eerst in het vliegtuig zitten en als de deuren sluiten dan pas geloof ik dat ik  naar Kenia  ga!!!

Prima reis gehad, leuke mensen om me heen en de tijd vloog voorbij.

Wat smaakte dat biertje toen we met z’n allen op Campsite Indaba waren!!! Wat voelde dat goed toen we elkaar weer even konden vast pakken.

De eerste dagen zijn we in Nairobi gebleven, wat een hectische stad. Was dan ook wel even wennen dat het verkeer van de linkerkant kwam. Zelfs de Matatu hebben we overleefd.
Een bezoek aan de Masaimarkt was erg indrukwekkend, heb dan ook nooit geweten dat ik zoveel “sisters” had…
Op zondag stond een bezoek naar het weeshuis en naar Mama Salome  gepland. Wat een ontvangst en een gezelligheid met de ballonnen en de kleurplaten met kleurtjes (van de kleurpotlodenactie van de kinderen uit Nistelrode). Ze hebben zich dan ook prima vermaakt en voor de kinderen toch wel erg vertrouwd dat Freek en Nienke er even waren.
Heel speciaal voor mij was de ontmoeting met Mama Salome bij haar thuis. Heb van het begin dat Freek haar heeft ontmoet een speciale band met haar gevoeld. Die band is alleen nog maar verstevigd doordat Nienke met haar dochter Catherine aan een sieradenproject  is begonnen. Door de sieraden te gaan verkopen heeft ze haar studie kunnen bekostigen. We hebben haar op school bezocht, een leuke spontane meid die erg veel zin in haar studie heeft. De cijfers liegen er dan ook niet om. Ze heeft haar plekje daar wel gevonden.
Op maandag stond er een meeting gepland met mensen van het project Demotech. Met een kleine delegatie zijn we er naar toe gegaan en kregen uitleg hoe je met afvalmateriaal toch nog nuttige dingen (zoals een waterzak om je handen mee te wassen) kunt maken.

Na de nodige paperassen voor de auto die nog geregeld moesten worden  zijn we naar Kochia  vertrokken. Wat een prachtige tocht en wat een natuurschoon, de nodige giraffes en zebra’s gezien. We zijn door de Rift Valley gereden waar de Masai hun thuishaven hebben. In één woord  PRACHTIG! Met volle teugen genoten…heb er nauwelijks woorden voor.
Hoe dichter we richting Kochia kwamen hoe slechter het wegennet werd. Op het laatst was het nauwelijks nog weg te noemen, maar gelukkig waren we voor donker aan gekomen. Dat is ook wel nodig zoals ik later tijdens mijn verblijf wel zal merken ( na een flinke regenbui zijn we vast komen te zitten en met hulp van de buren toch nog thuis kunnen komen).

Na een hartelijke begroeting en kennis gemaakt te hebben met de familie Odote was het nog even genieten van de rust en een mooi uitzicht op een ondergaande zon. Het huis is zo goed als klaar en dan ook zeer de moeite waard .Wat hebben ze hard gewerkt!! Een gezellige eigen kamer kreeg ik tot mijn beschikking. Met een heerlijk bedje waar ik dan ook prima in heb geslapen.

Een druk programma stond me te wachten, maar dat  was juist wat ik graag wilde. Zoveel mogelijk  zien waar ze mee bezig zijn.
De eerste ochtend kreeg ik een rondleiding van Alfred en Dickens (leden van de C.B.O.) door de ananasvelden. Wat een prachtig product en wat zien ze er goed uit, over de smaak nog maar te zwijgen!!! Heerlijk!!
De volgende dag met  Freek, Alfred en Dickens op pad geweest om afzetmarkten te vinden voor de ananassen in Homa Bay. Zo kom je nog eens op plekken waar je anders niet zo gauw terecht komt. (keuken van een ziekenhuis). Mooi om te zien hoe ze elkaar steunen en samen werken.

De schooltjes rondom Kochia bezocht en tevens het cadeau (zelf gemaakte vlaggetjes) afgegeven van de kinderen van de Basisscholen in Nistelrode. Erg vereerd met het bezoek en we hebben dan ook afgesproken om over een paar dagen terug te komen want ook zij wilden graag wat maken voor de kinderen in Holland. Ze hebben te kennen gegeven dat ze graag contact willen houden en op die manier wat  van elkaars leven  kunnen leren. Via de e-mail kunnen ze met elkaar corresponderen en Freek en Nienke hebben beloofd om als tussenpersoon te zullen  fungeren.

Op zondag in alle vroegte samen met Clemens te voet naar de kerk.  Zeker de moeite waard  om met muziek en dans een paar uur bezig gehouden te worden.

Ook een hoogtepunt was de kraamvisite  bij Alfred en Alsebia. De trotse Oma’s achter in de auto en wat hebben ze genoten van hun kleinkind Freek. Toch wel even wennen dat er straks een klein Afrikaans kereltje rond loopt met de oerhollandse naam Freek. “Onze” Freek vond het in ieder geval een hele eer!! Achteraf hoorde we dat er ook al een Nienke geboren is!!

Paar dagen naar Kisumu geweest. Gastvrij ontvangen door George en zijn familie. We waren uitgenodigd voor een maaltijd. En voor het eerst een heerlijk Tilapiavisje geproefd wat dan ook een specialiteit in Kisumu is.

De dagen vlogen voorbij. In het weekend stond een traditionele Afrikaanse Barbeque op het programma. Freek en Nienke wilden op die manier iedereen bedanken voor het bouwen van hun huis. Met name de voetbalclub Nyikwa  Ramogi  werd in het zonnetje gezet. De verrassing was dan ook erg groot  toen er verteld werd dat er voetbalschoenen voor hen uit Nederland mee gekomen waren. Een luid applaus kwam er dan ook voor Nelly en Bouke die hiervoor gezorgd hadden. Zelden heb ik mensen zo blij gezien…. Tijdens de wedstrijd hadden ze dan ook “vleugeltjes”.

Speciaal voor de barbeque was er een geit en een schaap gekocht en op traditionele manier geslacht door de fam. Odote. De vrouwen van de familie zijn zowat de hele dag bezig geweest om allerlei lekkers te maken. Zowat het hele dorp liep mee na de geplande wedstrijd van de voetballers en met z’n allen hebben we er dan ook heerlijk van gesmuld.
En wat zo goed was om te zien dat de mensen die daar in de buurt wonen steeds meer belangstelling krijgen voor het project van de C.B.O. Nyikwa Ramogi, op deze manier kregen ze een kans om de nodige vragen te stellen  en te informeren bij de mensen die al in het project zijn gestapt. Al met al was het een geslaagd feest en iets wat me nog lang zal bij blijven.

Maandag was het al weer tijd voor de  reis naar Nairobi. We hebben een andere route terug gereden zodat ik ook nog de theeplantages heb kunnen zien. Het voelde als thuis komen toen we weer bij Eefje en Innocent op Indaba Campsite aan kwamen. ‘s Avonds nog een gezellig samen zijn en in alle vroegte op weg naar het vliegveld.

Ook de terugreis liep voorspoedig en blij om het thuisfront weer te zien.

Een levenservaring rijker … één van de mooie cadeaus die ik heb mogen ontvangen in mijn leven.
Dank je wel Willem… Ook Freek en Nienke dat jullie me al die dagen mee op sleeptouw hebben genomen. En bedankt  voor het logeren in jullie huisje. Petje af…. op de manier waar jullie mee bezig zijn en hoe jullie je inzetten voor de mensen  rondom Kochia. Ook ik heb ze in mijn hart gesloten. En kijk er al weer naar uit om volgend jaar samen met Ronald terug te komen.

Ans Spits  (Mama Freek)

Bekijk hier hoe Ans Spits vanuit Nederland actief is voor Stichting FreeKenia.